Durf jij ook eens nee te zeggen?

Het was maandagochtend en de telefoon ging. Een collega vroeg: “Esther, kun jij mij even helpen met…?” En voor ik het wist, stond ik alweer op om te helpen. Mijn eigen werk bleef liggen, maar dat maakte niet uit, ik zei gewoon altijd “ja”.

Er zijn van die mensen die altijd ‘ja’ zeggen. Ook ik was zo iemand. Altijd bereid om te helpen, ook al voelde ik mij steeds vaker opgebrand. Soms merkte ik dat ik ’s avonds nog zat na te denken over alle taken die ik had overgenomen en dat ik mijn eigen werk niet afkreeg. Het voelde alsof ik gevangen zat in een patroon waarin ik altijd voor anderen zorgde, maar niet voor mijzelf.

Uiteindelijk raakte ik lichamelijk en mentaal uitgeput. Ik had last van chronische vermoeidheid en constante stress. Pas toen besefte ik dat dit patroon mij naar een burn-out had geleid. Nee zeggen is geen teken van egoïsme. Het is een daad van zelfzorg. Het beschermt je energie, je focus en uiteindelijk je gezondheid.

Wat ik daarna leerde, is dat mensen vaak gewend raken aan dat altijd “ja” zeggen. Collega’s verwachtten dat ik beschikbaar was, en sommigen voelden zich teleurgesteld of geïrriteerd toen ik mijn grenzen begon te stellen. Het voelde ongemakkelijk en soms zelfs spannend om “nee” te zeggen, maar ik wist dat het noodzakelijk was voor mijn eigen welzijn. Grenzen stellen is een manier om je energie te beschermen en uiteindelijk betere prestaties te leveren, zonder jezelf volledig uit te putten.

Lichaamsgerichte therapie, zoals massagetherapie, kan je hierbij helpen. Door te voelen waar je spanning vasthoudt en hoe je lichaam reageert op stress, word je bewuster van je grenzen. Zo leer je stap voor stap sterker “nee” te zeggen en voor jezelf te kiezen zonder schuldgevoel.

Het leren van “nee” zeggen is een proces. Het vraagt moed, oefening en zelfbewustzijn. Maar je zult merken dat de rust en energie die je terugkrijgt de moeite waard zijn.